Comment

Comment by Curation Nation 策展國 2 hours ago

[Golongan Penyelidikan iCONADA] Dari Kebijaksanaan Generasi ke Kreativiti Generatif: Rekonstruksi Identiti dan Kehilangan Paksi Budaya dalam Era Kecerdasan Buatan

Abstrak: Peningkatan pesat Kecerdasan Buatan (AI) telah melangkaui sekadar inovasi teknologi, sebaliknya menjadi pemangkin kepada satu rantaian putus epistemik (epistemic rupture) yang mendalam. Esei ini mengkonseptualisasikan manusia kontemporari sebagai "anak yatim kognitif"—sebuah generasi yang terputus daripada bimbingan leluhur, teladan sejarah, dan kerangka epistemologi tradisional. Melalui penelitian terhadap runtuhnya kebijaksanaan generasi, dekonstruksi pengetahuan berotoriti, dan krisis keistimewaan manusia (human exceptionalism), makalah ini menganalisis bagaimana pengasingan eksistensial ini membentuk semula identiti budaya. Akhir sekali, makalah ini berhujah bahawa walaupun status sebagai anak yatim ini mencetuskan keresahan eksistensial yang mendalam, ia pada masa yang sama menawarkan sebuah tabula rasa yang belum pernah wujud sebelum ini untuk mentakrifkan semula nilai dan agensi manusia.

1.Pendahuluan: Keretakan Epistemik

Sepanjang sejarah, evolusi budaya manusia bersifat kumulatif. Setiap generasi mewarisi perancah kognitif daripada pendahulu mereka, bergantung kepada rantaian kebijaksanaan yang terkumpul untuk mengemudi peralihan teknologi—daripada mesin cetak sehinggalah ke talian pemasangan industri. Walau bagaimanapun, kehadiran AI generatif dan autonomi telah memutuskan rantaian transmisi ini.

Berhadapan dengan teknologi yang berkembang pada kadar eksponen, manusia mendapati diri mereka berada dalam keadaan pengasingan yang mendadak dan radikal. Dalam landskap kognitif era AI, hampir setiap individu wujud sebagai anak yatim—kontang daripada asal-usul konseptual, kehilangan analogi sejarah, dan terpaksa berhadapan dengan kecerdasan asing tanpa bimbingan "ibu bapa" daripada masa lalu.

2.Runtuhnya Kebijaksanaan Generasi

Ciri utama "anak yatim kognitif" adalah kepupusan serta-merta bimbingan leluhur. Dari segi sejarah, generasi yang lebih tua bertindak sebagai penambat budaya dan profesional, menurunkan kaedah heuristik, sempadan etika, dan strategi kelangsungan hidup.

AI mengganggu hierarki ini dalam dua cara asas:

Kepantasan Perubahan: Kebijaksanaan tradisional bergantung pada masa yang linear dan persekitaran yang stabil. AI beroperasi pada lengkungan eksponen, menyebabkan pengalaman berdekad-dekad menjadi tidak relevan dalam sekelip mata.

Comment by Curation Nation 策展國 2 hours ago

Pembalikan Mentor: Buat pertama kalinya, golongan muda dan kebolehsuaian teknikal mengatasi kekananan (seniority). Ibu bapa dan pendidik tidak lagi dapat meramal dengan tepat kemahiran yang diperlukan untuk masa hadapan, meninggalkan generasi muda untuk mengemudi ancaman eksistensial ini sepenuhnya tanpa panduan.

[Rantaian Tradisional]
Kebijaksanaan Terkumpul ──> Transmisi Stabil ──> Generasi Seterusnya

[Keretakan AI]
Peralihan Eksponen ──x Transmisi Terputus ──> Anak Yatim Kognitif

3. Dekonstruksi Pengetahuan Berotoriti

Menjadi anak yatim juga bermakna kehilangan "rumah" institusi yang sebelum ini mengesahkan kebenaran dan identiti.

Pendemokrasian dan penghasilan sintetik pengetahuan melalui AI telah meruntuhkan autoriti epistemik tradisional.

Hakisan Kepakaran

Dari segi sejarah, pengetahuan dikawal dan disahkan oleh institusi—universiti, rumah penerbitan, dan rangkaian rakan sebaya. Model Bahasa Besar (LLM) telah mendesentralisasikan pencarian maklumat, namun ia mensintesis output melalui algoritma "kotak hitam" (black box) yang legap. Apabila autoriti digantikan oleh matriks kebarangkalian, individu tersebut diusir keluar dari rumah kebenaran yang sah dan berstruktur, dipaksa untuk membezakan realiti daripada halusinasi secara sendirian.

Realiti yang Terfragmen

Apabila kandungan janaan AI (AIGC) membanjiri ekosistem budaya, realiti objektif bersama yang mengikat sesebuah masyarakat menjadi pudar. Anak yatim kognitif mesti mengemudi landskap maklumat yang sangat diindividualkan, di mana kebenaran disesuaikan mengikut pengguna, sekali gus memecahkan naratif budaya kolektif yang dahulunya memberikan kejekitan sosial.

4.Krisis Keistimewaan Manusia

Di luar displacement profesional dan intelektual, metafora anak yatim ini menonjolkan satu pengasingan eksistensial. Selama berabad-abad, budaya manusia dibina atas asas keistimewaan manusia—kepercayaan bahawa kreativiti, logik, dan penguasaan bahasa adalah sifat ketuhanan atau biologi yang unik.

Apabila AI meniru dan mengatasi keupayaan manusia dalam domain ini, manusia mengalami displacement psikologi yang mendalam:

Kehilangan Agensi Unik: Apabila output mesin menyamai atau mengatasi ciptaan artistik dan analisis manusia, nilai intrinsik buruh manusia mula dipersoalkan.

Keterasingan Eksistensial: Kehilangan ilusi monopoli kognitif, subjek manusia berasa terabai oleh alam semesta, terdampar di planet di mana kecerdasan biologi tidak lagi menjadi kemuncak pemprosesan kognitif.

5.Kesimpulan: Dari Pengasingan ke Autonomi

Mengisytiharkan bahawa manusia telah menjadi "anak yatim kognitif" akibat AI bukanlah satu seruan keputusasaan, melainkan satu pengakuan terhadap kebebasan yang radikal. Anak yatim, walaupun terdedah kepada bahaya dan hilang arah, bebas sepenuhnya daripada dogma dan batasan struktural paradigma masa lalu.

Kohort generasi semasa menduduki ruang liminal yang unik dalam sejarah manusia. Sebagai generasi pertama anak yatim kognitif, kita ditugaskan untuk menulis halaman pertama buku panduan budaya yang baharu. Cabaran di hadapan bukanlah pada percubaan sia-sia untuk menghidupkan semula kerangka leluhur yang telah mati, tetapi pada keupayaan merangkul autonomi radikal ini untuk membentuk falsafah baharu tentang maruah, kewujudan bersama, dan tujuan manusia dalam dunia yang simbiotik.(Kajian Semula oleh Dr Tan Beng Huat)

Comment by Curation Nation 策展國 on Wednesday

[Golongan Penyelidikan iCONADA] Bunbu Ryodo: Warisan Budaya Pahlawan Samurai Jepun

Seorang pahlawan yang ideal pada zaman tersebut diharapkan dapat menguasai "Bunbu Ryodo" (文武両道), yang bermaksud "Dua Jalan: Literasi Budaya dan Seni Ketenteraan". Pemerintah tentera (warlord) yang hanya tahu bertarung sering dipandang rendah sebagai "orang liar" dan jarang dapat bertahan dalam landskap politik dan diplomatik yang rumit pada masa itu.

Pemerintah yang berbudaya menggunakan puisi, upacara minum teh, dan seni sebagai alat politik dan diplomatik yang penting untuk merundingkan pakatan, meredakan konflik, dan menarik perhatian pihak istana Maharaja.

Berikut adalah tinjauan terhadap literasi budaya yang luar biasa pada zaman Sengoku, dengan fokus kepada pencapaian budaya Date Masamune yang hebat, diikuti oleh pemerintah berbudaya terkenal yang lain.

1.Date Masamune 伊達政宗: Pelopor Budaya dan Fesyen Terunggul
Date Masamune bukan sekadar seorang jeneral yang garang; beliau adalah salah seorang intelektual, artis, dan ikon fesyen yang paling berpendidikan tinggi pada zamannya. Kecanggihan budayanya amat terkenal dan direkodkan dengan baik:

Asal-usul Istilah "Bergaya" (伊達者 - Datemono): Masamune merupakan ikon fesyen yang besar. Apabila pasukannya berarak melalui Kyoto, pakaian seragam dan baju perisai mereka direka dengan begitu indah, berwarna-warni, dan mewah sehinggakan penduduk kota menjadi kagum. Frasa Datemono kemudiannya menjadi sebahagian daripada bahasa Jepun dan masih digunakan sehingga hari ini untuk menggambarkan seseorang yang sangat bergaya, mementingkan penampilan, dan tampil dengan penuh keyakinan.

Pakar Puisi Waka dan Renga: Masamune mula mempelajari puisi klasik sejak kecil di bawah bimbingan sami legenda, Kosai Souitsu. Beliau menjadi begitu mahir sehinggakan Istana Maharaja di Kyoto kerap memuji Waka (puisi klasik Jepun) ciptaannya. Beliau sering menggunakan majlis perhimpunan puisi untuk membina hubungan (diplomasi) dengan pemerintah saingan dan pihak berkuasa pusat.

Comment by Curation Nation 策展國 on Wednesday

Upacara Minum Teh (Chado): Masamune amat meminati seni upacara minum teh dan mempelajarinya di bawah Furuta Oribe (anak murid kepada tokoh legenda Sen no Rikyu). Beliau melihat upacara teh bukan sekadar aktiviti meminum teh, tetapi sebagai satu disiplin untuk ketenangan minda. Beliau membelanjakan wang yang banyak untuk mengumpul peralatan teh yang jarang ditemui dan mereka bentuk rumah tehnya yang tersendiri.

Arkitek yang Berpandangan Jauh: Beliau tidak hanya membina kubu pertahanan; beliau membina monumen seni. Beliau mengarahkan pembinaan Kuil Zuigan-ji di Matsushima dan Kuil Osaki Hachiman-gū di Sendai. Beliau membawa tukang-tukang mahir dari Kyoto untuk membina struktur ini, menggabungkan estetika wilayah utara yang gagah dengan keanggunan budaya ibu kota.

Visi Global dan Seni Masakan: Masamune sangat ingin tahu tentang dunia luar. Beliau telah menghantar misi diplomatik ke Eropah pada tahun 1613 (Utusan Keicho) untuk bertemu dengan Pope di Rom. Beliau juga seorang pencinta makanan (foodie) yang suka memasak dan dihargai kerana mempopularkan atau membangunkan makanan ruji tempatan seperti miso Sendai.

2.Pemerintah Zaman Sengoku Lain yang Berbudaya Tinggi

Masamune bukanlah seorang diri dalam hal ini. Ramai tokoh ketenteraan teragung pada zaman itu juga merupakan tokoh intelektual:

Oda Nobunaga (織田信長): Walaupun terkenal dengan sifatnya yang kejam, Nobunaga merupakan penaung seni yang besar. Beliau merevolusikan Upacara Minum Teh, menggunakan tempayan teh yang sukar ditemui sebagai ganjaran politik yang nilainya dianggap lebih tinggi daripada tanah. Beliau juga amat menyokong teater Noh dan sains barat.

Takeda Shingen (武田信玄): Tokoh yang digelar "Harimau Kai" ini mendapat pendidikan tinggi dalam sastera klasik China, falsafah Buddha, dan sastera klasik Jepun. Beliau menulis puisi yang indah dalam bahasa Jepun dan bahasa China klasik.

Imagawa Yoshimoto (今川義元): Sering dipersendakan secara tidak adil dalam permainan video moden sebagai watak yang lemah, Yoshimoto sebenarnya merupakan seorang pentadbir yang bijak.

Beliau mengubah ibu kotanya, Sunpu, menjadi "Kyoto Kecil". Beliau melindungi para sarjana, artis, dan sami yang melarikan diri daripada perang, menjadikan wilayahnya sebagai pusat perlindungan budaya yang berkembang pesat.

Hosokawa Yusai (細川幽齋): Tokoh pahlawan-sarjana yang muktamad. Beliau adalah satu-satunya pemegang rahsia Kokin Denju (tafsiran rahsia antologi puisi purba Kokin Wakashu). Semasa perang, apabila istananya dikepung, Maharaja sendiri telah mengarahkan gencatan senjata kerana pihak istana tidak mahu Yusai mati dan membawa rahsia budaya purba itu bersamanya ke dalam kubur.

Uesugi Kenshin (上杉謙信): Tokoh yang digelar "Dewa Perang" ini sangat kuat pegangan kerohaniannya, berpendidikan tinggi, dan pakar dalam puisi China (Kanshi). Beliau belajar di bawah sarjana terkemuka di Kyoto dan mempunyai cita rasa yang tinggi terhadap sastera klasik dan sake (arak beras) yang bermutu tinggi.

Kesimpulan

Zaman Sengoku adalah era di mana "pedang dan skrol puisi berjalan seiring". Pemerintah seperti Date Masamune membuktikan bahawa kehebatan fizikal di medan perang tidak membawa banyak makna jika seseorang itu tidak mempunyai kebijaksanaan budaya untuk mentadbir, berunding, dan memberi inspirasi kepada rakyat.

Comment by Curation Nation 策展國 on June 2, 2026 at 8:29am

[Golongan Penyelidikan iCONADA] Dalam ekosistem Industri Kebudayaan dan Kreatif (CCI) di Malaysia, Golongan Penyelidikan iCONADA (iCONADA Research Team) bertindak sebagai "jambatan intelektual lintas-budaya" yang beroperasi melampaui batas kaum dan agama. Melalui pendekatan inklusif, kumpulan penyelidik ini melihat kepelbagaian demografi Malaysia sebagai sebuah aset naratif dan ekonomi kreatif tunggal yang saling melengkapi.

Berikut adalah analisis peranan Golongan Penyelidikan iCONADA dalam memacu industri kreatif negara tanpa diskriminasi etnik atau teokratik:

1.Demokratisasi Ilmu & Penyahpusatan Kuasa Teknokrasi (Democratization of Knowledge)

Penyelidikan terkini daripada [iCONADA Research Team] menekankan konsep bahasa tabii sebagai kod digital ("Natural Language as Code").

Peranan: Mereka memperjuangkan pendemokrasian teknologi maklumat dalam industri kreatif.

Impak Inklusif: Dengan mengurangkan kebergantungan kepada kepakaran pengaturcaraan yang elit, mereka membolehkan mana-mana penggiat seni—sama ada pengukir kayu Melayu, penenun Pua Kumbu Sarawak, pengusaha kraf India, mahupun pembangun permainan video Cina—untuk mendokumentasikan dan mempasarkan karya mereka secara digital tanpa kekangan latar belakang.

2. Pendokumentasian "Wacana Tempatan" (Local Narratives) yang Merangkumi Semua

Sebagai hab komuniti kreatif, pasukan penyelidik ini memfokuskan kepada pengumpulan "Zai Di Xu Shi" (在地敘事 / Naratif Tempatan).

Peranan: Mereka mengkaji, menterjemah, dan membincangkan gabungan elemen hibrid budaya Malaysia (seperti asimilasi budaya Baba Nyonya, komuniti Chitty, seni perorangan Orang Asli, dan keunikan Borneo).

Impak Inklusif: Penyelidikan mereka tidak meletakkan satu budaya lebih tinggi daripada yang lain. Sebaliknya, mereka mengetengahkan bagaimana hibridisasi (percampuran budaya) melahirkan identiti seni "Kreatif Malaysia" yang unik di mata dunia.

3.Penganalisis Estetika dan Psikologi Ruang Gastronomi Global
Dalam membincangkan "Mekanisme Estetika Makanan" dan gastronomi warisan, pasukan penyelidik ini menganalisis makanan dan ruang dari sudut sains kreatif dan fungsi sosial.

Peranan: Mereka mengkaji impak kemasukan bandar raya tempatan (seperti Kuching) ke dalam Rangkaian Bandar Raya Kreatif UNESCO (UCCN).

Impak Inklusif:Penyelidikan gastronomi mereka tidak mengehadkan skop kepada makanan tradisi satu kaum sahaja. Mereka melihat rantaian bekalan makanan, food architecture, dan industri pelancongan kreatif (Sixth-Sector Industrialization) sebagai pemacu ekonomi yang menyatukan petani, tukang masak, dan usahawan merentasi seluruh strata masyarakat Malaysia.

4.Penyediaan Platform Terbuka Mini (MOOCs) Lintas-Bahasa

Golongan penyelidik di portal ini merekabentuk wacana pembelajaran digital yang boleh diakses secara terbuka (termasuk Iconada English Edition untuk audiens global).

Peranan: Menggalakkan pencipta kandungan tempatan bertukar pandangan dalam ruang siber yang neutral.

Impak Inklusif: Melalui kepelbagaian bahasa pengantar (Inggeris, Cina, dan Melayu), mereka meruntuhkan tembok bahasa yang sering menjadi pemisah antara komuniti kreatif di Malaysia, sekali gus membina sebuah "komuniti pintar" (smart community) yang bekerjasama berasaskan merit dan inovasi seni, bukannya sentimen kaum atau agama.

Comment by Curation Nation 策展國 on May 20, 2026 at 3:54pm

In Silent Friend (2025), Hungarian Movie director Ildikó Enyedi presents an object-oriented ontological perspective by shifting attention away from humanity and toward the enduring existence of the ginkgo tree. Object-oriented ontology argues that humans are not the center of reality; instead, all objects—animals, plants, machines, and landscapes—possess their own existence independent of human meaning.

Enyedi embodies this philosophy by making the ginkgo tree the film’s true protagonist while human lives appear temporary and secondary.

The ginkgo tree itself symbolizes deep time and nonhuman resilience. Having survived ice ages, wars, and even nuclear destruction, the tree exists on a scale far beyond human history. By anchoring the narrative to a single tree in Marburg across different eras, the film emphasizes the insignificance of individual human concerns within nature’s vast timeline.

Human characters arrive and disappear like passing seasons, while the tree remains constant, silent, and enduring. This perspective destabilizes the traditional anthropocentric worldview in which nature exists merely as a backdrop for human drama.

Enyedi further develops this ontological critique through the film’s visual structure. The 1908 segment, shot in 35mm black-and-white, depicts a female student discovering spiritual meaning in the geometry of leaves.

Her relationship with nature feels intuitive and immediate. In contrast, the 1972 section, filmed in 16mm, reflects a growing emotional and technological distance from the natural world. By 2020, rendered through digital macro-photography, Tony Leung’s neuroscientist depends on advanced scientific machinery simply to detect the tree’s electrochemical signals.

Ironically, as human technology becomes more sophisticated, humanity’s authentic connection to nature weakens. The evolution of cinematic form mirrors the alienation of modern society from the living environment around it.

The COVID-19 lockdown setting in the final segment intensifies this isolation. Human beings, confined and disconnected, appear fragile compared to the enduring calm of the tree. The ginkgo does not react to human crises because it exists according to a reality beyond human anxieties. This reflects a key idea in object-oriented ontology: objects possess their own agency and existence regardless of human perception.

Tony Leung’s performance reinforces this philosophical framework. Known for expressing emotion through silence, his character bridges Eastern philosophies of interconnectedness with Western scientific rationality. Yet his search for universal understanding ultimately leads away from human language and toward the silent rhythms of the tree itself. Communication becomes nonverbal, ecological, and shared across species.

Ultimately, Silent Friend offers a humbling meditation on humanity’s place in the world. By centering the perspective of a tree rather than human ambition, Enyedi reminds audiences that humans do not dominate the earth; they merely pass briefly through a living world that existed long before them and will continue long after they are gone.

Comment by Curation Nation 策展國 on April 5, 2026 at 9:59am

[愛墾研創]焚熱的孤島：城市熱島效應下的文明異化與情感蒸散

在氣象學的定義中，「城市熱島效應」（Urban Heat Island Effect）描述的是一種物理現象：柏油路、水泥牆與冷氣排出的廢熱，將都市封裝成一個比郊野更為灼熱的恆溫器。然而，若我們推開實驗室的窗戶，從人文的視角俯瞰這片灰色的幾何森林，會發現熱島效應不僅是氣候的畸變，它更像是一則關於現代文明的驚悚隱喻——我們用最高的密度居住在一起，卻在不斷升高的體感溫度中，經歷著最冷酷的情感蒸散。

一、 鋼鐵與柏油：被固化的感官屏障

城市熱島的形成，首要歸因於那些「高蓄熱」的建築材料。為了追求開發效率，我們在大地上鋪設一層又一層的柏油，築起一棟又一棟的水泥高樓。這些材料在白天瘋狂地吸吮太陽輻射，到了夜間，它們並不休息，而是緩慢且固執地釋放殘餘的熱。

這與現代人的精神特質何其相似？在資本與技術的驅動下，我們的生活空間被標準化、模組化。我們住在隔音良好卻隔絕溫度的水泥盒子裡，行走在隔絕土地氣息的瀝青路上。這種建築材料的「高蓄熱性」，對應的是都市人內心過剩的焦慮與資訊負荷。我們在白天吸收了超量的訊息碎片，到了深夜，大腦依然像那塊散熱緩慢的水泥地，反覆咀嚼著殘餘的壓力，無法進入真正的沉靜。城市熱島，本質上是文明拒絕與自然進行能量交換的結果，是人類試圖用人造物徹底覆蓋荒野的狂妄後果。

二、 空調與廢熱：排他的舒適，集體的焦灼

熱島效應最諷刺的一點在於「人工廢熱」。為了維持室內的清涼，我們安裝了最強力的冷氣，將涼爽留給自己，卻將廢熱毫不留情地排向街道。這是一個典型的「排他性舒適」範式：我的清涼，是以你的灼熱為代價。

這種「冷氣文化」在社會心理學上，體現為一種極致的個人主義。每個人都躲在自己的冷氣房裡，享受著電力維持的虛假四季如春，而街道上的行人、底層的勞動者、路邊的植被，則必須承受所有冷氣主機集體排出的熱浪。當我們談論城市熱島時，我們談論的其實是社會階級的溫差。有能力購買冷氣的人，正透過消耗公共環境的溫度上限來維持私人的安適。這種「廢熱排放」的邏輯，正是現代社會人際關係的縮影——我們在追求自我滿足的過程中，不斷將情感垃圾與社會成本推向外部，最終導致整座城市的集體焦慮與躁動。

三、 綠地的退場：蒸散作用的失效與情感乾枯

自然界中，冷卻城市的關鍵在於植物的「蒸散作用」。葉片透過水分的蒸發帶走熱量，提供了一種溫柔的緩衝。然而，在都市擴張的邏輯裡，綠地被視為低效率的留白。每一吋土地都必須被標價，每一棵樹都必須為停車位讓路。

當綠地消失，城市便失去了「呼吸」的能力。這象徵著現代文明中「非功利性空間」的消亡。在高效、精準、利益導向的都市生活中，那種如綠地般緩慢、柔軟、且不具備立即產出的情感連結正在枯萎。我們不再有時間進行毫無目的的漫遊，不再有空間容納無關利害的對話。每個人都像是一座脫水的孤島，在缺乏情感蒸散的環境下，內心的火氣（Heat）無法代謝，只能任由情緒在鋼鐵與玻璃的反射中不斷震盪、放大，最終引爆成社會性的集體暴戾。

四、 結語：尋找那條涼爽的通風廊道

現代都市的熱島效應，是一場自作自受的溫水煮青蛙。我們用文明的磚牆封閉了自然的風，用自私的冷氣排出了他人的熱，用功利的藍圖抹殺了生命的綠。最終，我們得到了一座在午夜依然沸騰的荒原。

要緩解這場熱島效應，技術上的「涼爽屋頂」或「透水磚」固然重要，但更根本的解藥在於人文精神的「通風」。我們需要打破那種排他性的、蓄熱的人格結構，學會與他者共享溫度。我們需要在鋼鐵森林中，主動留出一片不被標價的情感綠地，讓心靈的蒸散作用重新啟動。

如果文明是一場集體的居住，我們不應只求室內的恆溫，而應追求整座城市都能自在呼吸。否則，當熱浪淹沒最後一道防線，住在豪華冷氣房裡的孤島，也終將在自造的廢熱中枯萎。

本文嘗試從建築材料、廢熱排放、綠地流失三個維度，對應現代人的焦慮負荷、自私利己、情感枯竭進行論述，方便墾友們在做地方文創時有所参考。

Comment by Curation Nation 策展國 on October 13, 2025 at 10:28am

[張力]

顯示出我是一個有色聽覺的好例子。也許用“聽覺”不夠準確，因為顏色的感覺似乎產生於我一面想像某一個字母的外形，一面口頭髮出它的聲音的動作之時。英語字母表中的長音a（除非另外說明，以後提到的都是英語字母表）對我來說具有風化的木頭的色彩，但是法語的a喚起的是拋光的烏木。這個黑色組里還包括硬音g（硫化橡膠）和r（正在被撕開的滿是煤灰的抹布）。白色組里有燕麥片n、軟麵條i和鏡背是象牙的小鏡子。法文on讓我感到迷惑，我看到的是一隻倒滿烈酒的小酒杯具有張力的液面。轉到藍色組，有鋼鐵般的x、雷雨雲z和藍莓k。既然在聲音和形狀之間存在著微妙的相互作用，我看到的q比k的棕色更深，而s不是c那樣的淺藍，而是天藍色和珍珠色的奇特混合。前後相連的色彩不會融合，雙元音沒有自己特別的顏色，除非在某種別的語言中是一個單字符（就這樣，代表sh的個灰茸茸顏色的三詞幹俄語字母，一個和尼羅河奔流的河水同樣古老的字母，影響了它在英語中的代表）。

[否定]

我對好作品的熱情使我和國外的各色俄國作家有著密切的聯系。那時我年輕，對文學的興趣比現在要強烈得多。當時流行的散文和詩歌，璀璨的行星和黯淡的星系一夜又一夜地從我頂樓的窗前飄過。有年齡和才能各不相同的獨立作家，有作家的小團體和派系，里面一些年輕的或者年少的作家，有的很有天分，聚集在一位賣弄哲學大道理的評論家周圍。這里面最為重要的人是超常的智能和平庸的道德的結合體，對現代俄羅斯詩歌具有一種不尋常的有把握的鑑賞力，而對俄羅斯經典作品的知識卻是支離破碎的。他的小團體認為，僅僅是對布爾什維克主義的否定和具有西方民主的一般理想都不足以建立起一種流亡文學能夠依靠的哲學。他們就像被囚禁的癮君子渴望得到他寵愛的天堂一樣渴望有自己的教義。他們可憐巴巴地羨慕俄國的神秘主義如此明顯缺乏的，而巴黎的羅馬天主教團體具有的成熟的深奧。陀思妥耶夫斯基式的蒙蒙細霧無法和新托馬斯主義思想相抗衡；但是難道就沒有其他的途徑了嗎？他們發現，對一種信仰體系的渴望，在某種被接受的宗教的邊緣上的不斷搖擺，產生了一種本身特有的滿足。只是在很久以後，在四十年代，這些作家中的某些人才終於發現了一個明確無誤的、可以用多少有些屈從的姿態滑下來的斜面。

（摘自：弗拉基米爾·納博科夫《說吧，記憶：自傳追述》）

Comment by Curation Nation 策展國 on September 17, 2025 at 5:37pm

世界人體彩繪藝術節

在奧地利克恩頓州澤博登舉辦的活動

世界人體彩繪藝術節（World Bodypainting Festival簡寫為WBF）是每年一度於7月份的第三個周在奧地利克恩頓州澤博登（Seeboden），靠近米爾施泰特湖（ Mill st & auml; tter See）舉行的藝術節。

中文名:世界人體彩繪藝術節
外文名:World Bodypainting Festival
簡寫:WBF
創立時間:1998年
活動:一年一次
藝術節:持續一周

世界人體彩繪藝術節由Alex Barendregt於1998年創立，是人體彩繪文化和團體一年一度最盛大的活動。這個藝術節是世界上第一個這種類型的藝術節，並且也成為了人體彩繪的「聖地」。它每年都能吸引世界各地最優秀的200位人體彩繪藝術家團隊和模特，眾多的參觀者也蜂擁而至。以米爾施泰特湖（ Mill st & auml;tter See）地區的風景為背景，人體彩繪大膽的在這裡上演了，每位藝術家都可以展示他的專長——用不用的原料和技術在人體上繪畫，而且一些彩繪還借助最為荒誕的服飾、面具和其他效果。

內容簡介

藝術節持續一周，在前四天中，將由世界人體彩繪藝術節學會（WBF Academy）舉辦超過30場專題討論會和課程，在剩下的三天中將舉行實際的藝術節活動，活動對公眾開放，不能提前預訂。

人體彩繪不只是在身體上繪畫，人體彩繪是使人體轉變成一個完整的風景，並用舞台舞蹈設計和音樂創造由人體組成的一道風景線。WBF Institute of Sound是一個團體音樂項目，它是通過世界人體彩繪藝術節得到發展。每年，藝術節把擁有不同國籍和文化的國際音樂家，電子音樂專家以及技術人員聚集到一起。藝術節的目標就是把音樂「篇章」發展成像人體繪畫者，攝影者和模特這些已經展示了好幾年的團體。

Comment by Curation Nation 策展國 on August 26, 2025 at 9:52pm

駱頴佳: 被剝削的情感～壓抑、倦怠與憂鬱

其中一種左翼角度，就是看人的情感如何在資本主義下受剝削。上文提到Meštrović的著作，他提出的「後情感主義」（postemotionalism）即現代社會所設計的一個防止情緒失調（emotional disorder）的系統。狂野的情緒須要被教化，社會機器才能保持運作順暢。

這說法不難理解，只消到寫字樓上班，便感受到工作環境要求員工保持冷靜。有見及此，駱頴佳要為講是非的打工仔平反：「是非就是規範下的一道裂縫。公司要控制你的情緒，於是你在廁所、茶水間盡情釋放。」上班時情緒受盡壓抑，下班了更急需渠道宣泄。

《後情感社會》於1997年出版，其見解卻愈發在今天社交媒體中得到印證：今天的世界充斥著由文化工業胡亂錯置和操控的情緒，而Meštrović提出的問題是，這樣的情緒表達對改變社會又有沒有益處？

寫字樓職員需要長期保持冷靜，而服務性行業則跳到另一極端，動輒發揮情感服務顧客。此說法出自另一位社會學家霍希爾德（Arlie Hochschild）的經典著作《被管理的心靈》（The Managed Heart）。她用上異化（estrangement）一字形容「情緒勞動」（emotional labour）——為了迎合顧客，就連本屬私人的情感也被商品化，情感不再由自我出發。例如迪士尼服務員需要接受笑容訓練，將之標準化，這些都屬於情緒勞動。霍希爾德說，這種形式的情緒是很淺薄的（thin），並且減弱自我與他者的連繫，更加劇了馬克思說的勞動異化問題。

這還不夠，當今職場常說要有生涯規劃，鼓勵你整個人生保持樂觀積極，隨時壓抑了別的情感。柏林藝術大學教授韓炳哲的著作《倦怠社會》（The Burnout Society）就從哲學角度解釋，我們為何上班要搞到這麼累。韓炳哲指出，今日資本主義社會是一個功績社會，過度強調要不停爭取成就，從而產生「功績主體」。追不上這種節奏，或者追趕得太快的人自然感到倦怠，呈現出一種類似憂鬱症的狀態。

談到憂鬱，駱頴佳同時推薦另一本書：甯應斌與何春蕤合著的《民困愁城：憂鬱症、情緒管理、現代性的黑暗面》。當中提到，若有人無法交出符合社會標準的履歷，便會陷入情緒失調狀態。駱頴佳特別談到當日準備講座時，留意到兩宗對比很大的新聞：其一，當然是情緒病患者盧凱彤驟然離世的噩耗；其二是文憑試狀元穿上醫生袍大談對未來的抱負。我們的社會一向只欣賞積極正面的人，而這些狀元日後將成為主流社會標準下的成功人士。

駱頴佳由此聯想到此書：「《民困愁城》講到，在一個用履歷建立自我的社會文化之中，最悲慘的就是有一類無法進入主流的人」。如此種種，無法不教人深思社會壓榨情感的嚴酷性。（来源：致寧報導～情感·快感·革命構想——駱頴佳「情感政治與左翼」講座紀錄；2018-09-27）

• ‹ Previous
• 1
• 2
• 3
• …
• 5
• Next ›
• Page