2.Faktor psikologi individu dan masalah penyesuaian

Ramai golongan NEET mengalami pelbagai masalah seperti kebimbangan sosial, kemurungan, atau kecenderungan mengasingkan diri. Ada yang pernah mengalami buli di sekolah atau pengalaman negatif di tempat kerja awal yang memberi kesan trauma. Untuk melindungi diri daripada tekanan psikologi, mereka memilih untuk mengasingkan diri dalam persekitaran rumah yang dianggap lebih selamat.

3.Perubahan struktur keluarga dan gaya asuhan

Masyarakat dengan kadar kelahiran rendah menyebabkan sumber keluarga tertumpu kepada sedikit anak. Sesetengah ibu bapa mengamalkan gaya asuhan terlalu melindungi (“ibu bapa helikopter”), yang menghalang anak daripada membina ketahanan diri dan kebolehan menghadapi kegagalan. Pada masa yang sama, sokongan kewangan keluarga secara tidak langsung membolehkan golongan muda terus hidup tanpa bekerja, sekali gus melambatkan proses mereka memasuki masyarakat.

4.Kesan sosial dan rantaian masalah negatif

Peningkatan jumlah NEET memberi kesan besar kepada masyarakat:

Kehilangan tenaga kerja dan kerugian ekonomi:
Tenaga kerja muda yang tidak digunakan menyebabkan pembaziran sumber manusia dan mengurangkan produktiviti serta inovasi ekonomi negara.

Beban sistem kebajikan sosial meningkat:
Golongan ini tidak menyumbang cukai atau insurans sosial dalam jangka panjang, dan berpotensi menjadi penerima bantuan kerajaan pada masa hadapan, sekali gus menambah tekanan fiskal.

Krisis keluarga berpanjangan:
Apabila ibu bapa semakin tua dan tidak lagi mampu menyokong kewangan, keluarga boleh berdepan krisis “penuaan berganda” yang boleh membawa kepada ketidakstabilan sosial.

5 Penyelesaian sistematik untuk keluar daripada masalah

Untuk membantu golongan NEET kembali ke dalam masyarakat, kerjasama antara keluarga, kerajaan dan organisasi masyarakat sivil amat diperlukan:

Intervensi psikologi dan kaunseling:

Langkah pertama ialah menangani trauma psikologi melalui kaunseling profesional serta menetapkan matlamat kecil seperti membina semula rutin harian.

Latihan kemahiran dan penempatan pekerjaan:
Kerajaan perlu menyediakan latihan kemahiran yang sesuai dengan keperluan pasaran semasa, serta peluang latihan industri yang kurang tekanan untuk membantu mereka kembali ke alam pekerjaan.

Sistem sokongan keluarga yang berubah:
Ibu bapa perlu mengubah pendekatan daripada memarahi kepada membimbing, serta secara berperingkat mengurangkan kebergantungan kewangan agar anak belajar berdikari.

Golongan NEET bukanlah “orang luar” dalam masyarakat, tetapi merupakan manifestasi senyap kepada tekanan transformasi sosial moden. Dengan empati, intervensi profesional dan sokongan institusi yang sesuai, mereka mempunyai peluang untuk keluar daripada kitaran negatif dan menemui semula kedudukan mereka dalam masyarakat.（Analisis Mendalam NEET: Definisi, Punca dan Penyelesaian Sosial）

[Golongan Penyelidikan ICONADA]Analisis Mendalam NEET: Definisi, Punca dan Penyelesaian Sosial

NEET (尼特族) ialah istilah ekonomi dan sosiologi yang berasal dari United Kingdom, iaitu singkatan kepada “Not in Education, Employment, or Training”, yang bermaksud golongan belia yang tidak melanjutkan pelajaran, tidak bekerja, dan tidak mengikuti sebarang latihan kemahiran. Dalam dunia berbahasa Cina, kumpulan ini juga sering disebut sebagai “anak tanggungan keluarga”, “belia terpinggir” atau “golongan yang mengasingkan diri di rumah”. Fenomena NEET bukan sahaja merupakan cabaran besar yang dihadapi oleh negara maju, tetapi juga hasil kompleks daripada interaksi antara struktur sosial, perubahan ekonomi dan keadaan psikologi individu.

Definisi teras dan ciri kumpulan

Organisasi Buruh Antarabangsa (ILO) serta kebanyakan kerajaan biasanya menetapkan lingkungan umur NEET antara 15 hingga 34 tahun. Tempoh ini sepatutnya merupakan fasa penting dalam kehidupan seseorang untuk membina kerjaya, menamatkan pendidikan tinggi, dan berintegrasi ke dalam masyarakat. Namun begitu, golongan NEET menunjukkan keterpisahan yang serius daripada struktur arus perdana masyarakat.

Dalam kehidupan harian, ciri utama NEET ialah ketiadaan rutin harian yang teratur dalam jangka panjang. Aktiviti mereka kebanyakannya terhad di dalam rumah, dengan pergantungan kepada internet, permainan video atau dunia maya sebagai tumpuan utama kehidupan. Perlu ditekankan bahawa NEET berbeza sama sekali daripada “golongan tidak bekerja secara pilihan” atau “golongan berpendapatan pasif”. NEET bergantung sepenuhnya kepada sokongan kewangan keluarga dan tidak mempunyai kemandirian ekonomi atau perancangan masa depan yang jelas.

Analisis punca yang pelbagai dan saling berkait

Fenomena NEET tidak boleh dijelaskan hanya melalui label seperti “malas” atau “tidak tahan tekanan”. Ia merupakan hasil gabungan faktor individu, keluarga dan struktur masyarakat:

Transformasi struktur ekonomi dan sosial

Pasaran kerja moden semakin terpolarisasi. Dengan kemajuan automasi dan kecerdasan buatan, banyak pekerjaan asas yang mudah diakses semakin hilang, manakala pekerjaan bergaji tinggi memerlukan kemahiran dan kelayakan akademik yang sangat tinggi. Fenomena “inflasi sijil” dan “pengangguran struktur” ini menyebabkan ramai belia gagal mendapatkan pekerjaan, lalu hilang harapan terhadap masa depan kerjaya mereka.

Dalam industri dokumentari masa kini yang semakin terinstitusi, persoalan siapa yang mempunyai kuasa untuk menceritakan sejarah telah menjadi sama pentingnya dengan persoalan tentang sejarah itu sendiri. Kemunculan penerbit dokumentari Malaysia, Cheyenne Tan, seorang wanita Cina Malaysia dari Kuching, Sarawak, mencerminkan perubahan dalam struktur kuasa penceritaan ini.

Berbeza daripada laluan tradisional Hollywood, Tan membina kerjayanya melalui kedudukan yang dibentuk oleh mobiliti rentas negara dan perspektif seorang pemerhati luar. Berada di antara pusat dan pinggiran budaya, beliau mengembangkan cara pandang yang tersendiri dalam menafsirkan dan membentuk naratif.

Salah satu kekuatan utama beliau ialah penyelidikan arkib, penceritaan rentas budaya, dan reka bentuk naratif bukan fiksyen. Dalam dokumentari yang dicalonkan untuk Anugerah Oscar, St. Louis Superman, yang meneliti isu kaum, keganasan senjata api dan aktivisme komuniti di Missouri, Tan membantu mengangkat pengalaman peribadi seorang tokoh politik tempatan menjadi naratif yang lebih luas dan bermakna kepada masyarakat. Peranannya bukan sekadar menceritakan kisah, tetapi turut menentukan sejarah dan pengalaman yang layak diberikan perhatian.

Seiring perkembangan kerjayanya, Tan menjadi penyumbang penting kepada pelbagai dokumentari Amerika yang memfokuskan isu keadilan sosial, gelandangan, sistem keadilan jenayah dan hukuman mati. Karya seperti Through Our Eyes: Shelter dan I Am Ready, Warden menggunakan pengalaman individu untuk mendedahkan struktur institusi yang lebih besar. Dalam projek-projek ini, tanggungjawab beliau melangkaui pengurusan produksi dan merangkumi keputusan etika yang penting: suara siapa yang dikekalkan, bagaimana isu sensitif dipersembahkan, dan bagaimana pengalaman peribadi boleh memasuki wacana awam.

Penglibatannya dalam Turning Point: The Vietnam War menandakan langkah ke arah pembinaan semula sejarah pada skala yang lebih besar. Siri ini menilai semula Perang Vietnam dalam konteks geopolitik Perang Dingin yang lebih luas, dengan menggabungkan rakaman arkib, sejarah lisan dan dokumen politik menjadi satu naratif yang relevan kepada penonton masa kini. Dalam konteks ini, peranan Tan lebih menyerupai seorang sejarawan daripada sekadar pembikin filem, kerana beliau membantu khalayak memahami semula makna sejarah dalam dunia kontemporari.

Baru-baru ini, Tan mula beralih daripada penerbit kepada pengarah. Dokumentari pendek beliau yang sedang diusahakan, Becoming My Mother, menandakan perubahan penting ke arah penceritaan yang lebih peribadi. Jika karya-karya terdahulu banyak menumpukan sejarah dan pengalaman orang lain, projek ini berasaskan pengalaman dirinya sendiri, sekali gus mencabar kecenderungan industri yang sering menggalakkan pencipta dari kelompok pinggiran untuk memerhati orang lain, tetapi kurang memberi ruang untuk menceritakan kisah mereka sendiri.

Kerjaya Tan menggambarkan apa yang boleh disebut sebagai “kepusatan pinggiran”: dari segi budaya, beliau kekal sebagai pemerhati dari luar; namun dari segi profesional, beliau terlibat secara langsung dalam mekanisme utama industri dokumentari Amerika. Perjalanan beliau mencerminkan perubahan yang lebih luas dalam amalan dokumentari kontemporari, di mana kedudukan pinggiran bukan lagi sekadar identiti atau lokasi, tetapi satu kaedah. Melalui perspektif luar, pembinaan semula arkib dan penceritaan rentas budaya, Tan mewakili etika dokumentari baharu yang melihat sejarah bukan sebagai sesuatu yang diceritakan dari satu pusat tunggal, tetapi sebagai naratif yang sentiasa ditulis semula merentasi pelbagai sempadan.